23 december, de finale

Voorafgaand aan haar naderend einde heeft Ilse heel duidelijk aangegeven op wat voor manier het afscheid moest gaan verlopen.
Er moest een boodschap van haar op de rouwkaart komen, de kist moest wit zijn met hartjes erop, haar kanjerketting moest op de kist, de klep moest meteen dicht, de kleuren moesten paars en roze zijn, de ceremonie moest in een partycentrum zijn, alle muziek, waarbij ieder nummer een hele duidelijke boodschap had, is door haarzelf uitgezocht, ze ging zelf speechen, en wij, haar ouders moesten daarna speechen, ze had een lijst met mensen die ze er erg graag bij wilde hebben, en iedereen moest in de gelegenheid zijn om de ceremonie te volgen.
Dat laatste was wel even een dingetje.
Er zijn de afgelopen jaren ontzettend veel mensen geweest die Ilse en ons hebben gesteund op allerlei verschillende manieren, en er konden maximaal 200 mensen in de zaal….
Er moest dus rigoureus geschift worden, we konden geen uitnodigingen sturen naar iedereen die we er graag bij wilden hebben, er waren teveel liefdevolle mensen om ons heen, we moesten moeilijke beslissingen nemen.
Gelukkig kwamen die liefdevolle mensen in grote getalen de ceremonie volgen in 2 zalen op de eerste verdieping.
De scheidslijn tussen de begane grond en de eerste verdieping was flinterdun, de hele eerste verdieping was, net zoals de begane grond, gevuld met liefde, betrokkenheid en warmte, ons grote dank voor de massale warme belangstelling.
Wat ons enorm raakte was dat er ook een aantal mensen waren die hun broer, hun zus, hun dochter of zoon nog niet zolang geleden verloren zijn, ook aan het verschrikkelijke monster, ook aan kinderkanker.
We kwamen, met een kleine groep mensen die heel erg dicht om ons heen staan, aan met een prachtige bus, samen met Ilse.
Het begon informeel, op de manier zoals Ilse het wilde, even een persoonlijk samenzijn met de gasten, een hapje en een drankje.
Na een welkom van de gasten, en van onze vrienden in Ierland en Ibiza, die via een livestream meekeken, kwam Ilse met haar allerlaatste verrassing.
Ilse ging speechen.
In haar toespraak, een vooraf, op haar 17e verjaardag opgenomen geluidsopname, bedankte ze iedereen op een ontzettend indrukwekkende manier.
Je hoorde heel duidelijk dat ze heel kwetsbaar was, dat het veel energie kostte.
Maar je hoorde ook hoe sterk ze was, hoe dapper ze was, hoe heel erg Ilse ze was.
Haar speech drong door tot in iedere vezel in ieders lichaam.
Gelukkig heeft ze aan ons overgelaten wat de volgorde van de muziek mocht zijn, daarom kozen we voor het langste nummer, nothing else matters van Metallica, even proberen op adem te komen alvorens wij, als ouders, moesten speechen.
Het lukte, we kregen de woorden eruit, dat was heftig, een verhaal vertellen op de uitvaart van je eigen dochter.
Hierna kwam het nummer one word van Anouk.
Toen spraken haar lieve vriendin Sammy en haar vader, onze vriend Paul.
Prachtige meeslepende emotionele verhalen over een prachtig meisje met een prachtige foto op de achtergrond.
Hierna kwam MR Probz met nothing realy matters, een prachtig nummer met een prachtige boodschap.
Toen was vriendin Thessa aan de beurt, begeleid met indrukwekkende foto’s.
Ook Thessa. kwam met een prachtig verhaal, ook zij maakte enorm veel indruk.
Chef’s Special volgde met in your arms, het nummer van Ilse en haar vriend.
Toen was het de beurt aan vriendin Sanne en vriendin Kiara.
Onvoorstelbaar dat deze 2 dames, die Ilse haar hele leven intensief hebben gekend, op zo’n prachtige manier hun liefde en respect voor Ilse ten overstaan aan een bomvolle zaal, achter een microfoon, met een camera op hun gericht, hun verhaal vertelden.
Ga er maar aan staan, 17 en 18 jaar, en dan dit doen, voor je beste vriendin.
Christina Aquilera met beautiful, pakkend en mooi.
Hierna sprak Oma, namens de Oma’s en Opa.
Prachtige respectvolle liefdevolle woorden voor een prachtig liefdevol meisje.
Vervolgens Bon Jovi, met de akoestische uitvoering van it’s my life, prachtig.
Als laatste sprak oom Erwin.
Tijdens zijn toespraak kwam heel duidelijk hun intense band naar voren, hun mooie momenten samen, hun liefdevolle, waardevolle gezamenlijke momenten.
De afsluiter was Passenger met let her go, tijd om Ilse naar haar laatste rustplaats te brengen, de ceremonie was voorbij.
Door een prachtige haag van honderden opstijgende ballonnen werd Ilse begeleid naar de gereedstaande bus, naar het crematorium.
Daar hebben we nog een laatste groet aan Ilse gebracht, hand in hand in een kring rondom Ilse begeleid door het nummer hurt van Christina Aquilera, en vervolgens het glas geheven, geproost op Ilse, met een wijntje en een biertje, de dag was voorbij.
Hierna zijn we met een groep van ongeveer 30 personen uit eten geweest, vieren dat Ilse er geweest is, precies zoals Ilse het wilde.
Het was een prachtige, waardevolle, emotionele, heftige, loodzware, liefdevolle intense dag, en het ging op de manier zoals Ilse het wilde.
Bedankt lieve Ellen van uitvaartonderneming De Wending, voor je doortastende ijzersterke bevlogen optreden gedurende de hele week, dankzij jou is het gegaan zoals Ilse het wilde.
Bedankt ook iedereen voor de prachtige bloemen, voor de prachtige boeketten, voor de prachtige kaarten met de allermooiste teksten, het is allemaal ontzettend waardevol voor ons.
En nu moeten we verder….
We merkten vanmorgen meteen al dat we volop het diepe donkere dal in gedoken zijn, een dal omgeven door muren waar niet tegenop te klimmen is.
We gaan nu zoeken naar manieren om uit dit onmetelijk diepe dal te komen, het moet, van Ilse, dat is de opdracht.
We gaan het leven weer vieren Ilse, we gaan, op een gegeven moment, vieren dat je er geweest bent.
Maar nu nog even niet……

6 Responses to “23 december, de finale”

  1. Anita, Rouven, Kiara en Nina zegt:

    Lieve Petra en Iomhar,

    Het is nu een maand geleden. Een maand zonder Ilse, hoe ongelooflijk en onwerkelijk. Een maand voor jullie zonder Ilse, jullie meisje, in jullie leven.. moet verschrikkelijk zijn. Niet te bevatten. Het chronisch zitten in een hele foute, totaal verkeerde film. We denken aan jullie, iedere dag. We denken aan Ilse, iedere dag. En we missen haar.
    Heel, heel veel sterkte, lieverds. Jullie doen het heel onvoorstelbaar goed, maar weet, dat we er voor jullie zijn. Altijd. Heel veel Liefs! xxx Anita, Kiara, Nina
    Hieronder een stuk/ gedicht? wat ik (Anita) op 17 december spontaan schreef.

    Nooit meer Ilse

    Nooit meer Ilse.
    Nooit meer hand in hand over het schoolplein
    Nooit meer samen een broodje eten
    Nooit meer gegiechel vanuit de kinderkamer
    Nooit meer 2 ontroostbare meisjes omdat ze ruzie hebben
    Nooit meer met cakejes op bezoek omdat ze griep heeft
    Nooit meer samen in bad of met z’n 3
    Nooit meer blijven logeren
    Nooit meer 1 extra meisje een nachtzoen geven
    Nooit meer mee naar ballorig, het zwembad, de Efteling
    Nooit meer samen schaatsen op het weerwater Nooit meer waaghalzen op de kermis
    Nooit meer met tante Carina toch boven tosti eten of flessen met boodschap in zee (Weerwater) gooien `
    Nooit meer verkleden, als prinses of Totally Spies. Nooit meer K3 Nooit meer Wii Sport of Dance

    Nooit meer spelletjes spelen in het AMC
    Nooit meer blijven tot na bezoekuur
    Nooit meer samen Mc Donalds al dan niet in het ziekenhuis
    Nooit meer met rolstoel en al vliegeren
    Nooit meer toch logeren, chemo of geen chemo
    Nooit meer geklets tot diep in de nacht
    Nooit meer toekomstplannen maken
    Nooit meer geheimen delen
    Nooit meer elkaar steunen, troosten en helpen
    Nooit meer bioscoop, etentjes, feestjes
    Nooit meer Walibi / Frightnights
    Nooit meer de hele groep te logeren
    Nooit meer Sinterkerst
    Nooit meer wilde verjaardagsfeesten
    Nooit meer gewoon samen je favoriete TV programma kijken
    Nooit meer S nachts met Luna iemand ophalen bij de Capraro s
    Nooit meer blij en bezorgd omdat ze samen naar Mallorca zijn
    Nooit meer Team Ilse met Ilse erbij
    Nooit meer Run for KiKa zoals ‘ ie ooit was
    Nooit meer je enorme vechtlust aanschouwen
    Nooit meer je overwinning vieren
    Nooit meer Carpe Diem
    Nooit meer verdrietig als je slecht nieuws krijgt
    Nooit meer meteen aan jou denken als je de ambulance hoort
    Nooit meer pijn omdat jij pijn hebt
    Nooit meer pijn

    Nooit meer…
    Nooit meer Ilse in ons leven.
    Lieve Ilse, wat was het mooi met jou.
    We zullen je zo ontzettend missen
    Maar Lieve Ilse: Nooit meer Pijn!
    Voor Altijd…
    Voor Altijd in onze gedachten
    Voor Altijd de herinneringen koesteren
    Voor altijd Team Ilse
    Voor altijd Gedeelde Tattoo’s
    Voor altijd bakkies koffie, of thee
    Voor Altijd de vriendschap
    Voor altijd in onze harten
    Voor altijd ons leven gevormd
    Voor altijd de les van Carpe Diem
    Je bent niet meer in dit leven maar blijft er voor altijd een deel van

    Lieve Ilse .. voor altijd!
    We zullen je nooit, nooit vergeten
    Voor Altijd in ons Hart ❤️

  2. Nicoline zegt:

    Lieve Petra en Lieve Iomhar,

    Het is nu 3 januari 2018, 4 uur ”’’s middag, en ik ben vanochtend even langs geweest om het Carpe Diem- kaartje af te geven.
    Gelijk vroeg Iomhar of ik koffie wilde, en ook Petra kwam al gauw naar naar beneden.

    Jullie vroegen, zoals Ilse, ook naar mij, hoe het met mij ging, en accepteerden mijn tranen. Snapten dat ook ik moeite heb met Ilse haar overlijden.
    Hoe moeilijk het voor jullie ook is, moet zijn, toch nog naar mij vragen.

    Jullie een prachtige dochter opgevoed.
    Sociaal, liefdevol, gezellig, met respect voor haar ouders en de andere familie-leden, grappig, mét een goede smaak voor muziek, een grote groep groep vriendinnen, maar eigenlijk een hele kleine groep échte vriendinnen, en een echte doorzetter. En nooit klagen! Wat een lekker wijffie, mijn buurmeisje…

    Papa en Mama blijven jullie. Van een bijzondere dochter, Ilse. Wat een Heldin, een groot voorbeeld, Carpe Diem tot de max, alles uit het leven halend, wat kon ze intens genieten…van eten, drankjes en van vakanties!

    Nu gaan jullie stapje voor stapje bekijken wat de mogelijkheden zijn. Werken zit weer in de planning, ik ben blij te horen dat Petra weer aan het hardlopen is, en de fiets weer op zolder staat. Geen afspraken, geen beloftes, niets van dat alles, gewoon kijken hoe het gaat…dag voor dag, dag per dag, zolang het duurt!

    Er zal geen dag voorbij gaan dat jullie niet aan Ilse denken, haar missen, haar voelen, en dat zal altijd zo blijven.
    Dat slijt nooit.

    Lieve Petra en Lieve Iomhar…sterkte en alle kracht voor de toekomst.
    Jullie hebben al veel overwonnen samen! De 3-eenheid die jullie waren, zijn jullie nog steeds!

    XXX Nicoline

  3. w.admiraal zegt:

    Lieve ouders, familie, vrienden en vriendinnen en dierbaren rondom Ilse,

    De impact van de indrukwekkende ceremonie gonst nog na.
    Voor jullie alle liefde en kracht toegewenst om dit afscheid een plek te geven.
    Winnifred

  4. Astrid de Kok zegt:

    Lieve Peet en Iomhar,

    Het was een prachtig afscheid van jullie lieve Ilse. En wat heeft ze dit mooi geregisseerd. Mijn respect voor Ilse is alleen maar nog groter geworden. Echt wat een kanjer! Haar toespraak heeft diepe indruk op me gemaakt. In mijn hoofd hoor ik nog steeds haar stem.
    En ja aan jullie nu de taak om aan Ilse haar wensen te gaan voldoen, doorgaan met leven en vieren dat Ilse er is geweest. Dat is een hele zware en moeilijke taak. Ik hoop dat jullie hier jullie weg in kunnen vinden samen met alle lieve familie en lieve vrienden.

    Heel veel liefs en een dikke kus,
    Astrid

  5. heidi zegt:

    Lieve Petra en iomhar,

    Het was een prachtige dienst, heel emoitioneel, maar heel mooi gedaan, je merkte gelijk dat Ilse de regie heeft gehad. Wat moet het moeilijk zijn geweest voor jullie als ouders, voor haar lieve vriendinnen, vrienden, oma’s en opa en ooms en tantes, en neven en nichten om daar te staan, om daar te praten. Het was voor mij heel “fijn”om daar bij te zijn, al had ik het zo graag anders gezien. De hele middag heeft een enorme indruk op mij achter gelaten. Ik wil jullie heel veel sterkte wensen nu om dit nu te gaan verwerken, wat een loze stomme woorden zijn dit eigenlijk. Ik denk aan jullie, en aan Ilse: je was een topper, een kanjer en ik hoop dat je door de mist de ballonnen hebt gezien! Dikke kus ❤️

  6. monique zegt:

    Lieve Iomhar en Petra,

    Het was een prachtig afscheid en Ilse haar handtekening was op een indrukwekkende en geweldige manier aanwezig.
    Zij heeft dit van de best mogelijke ouders geleerd en zoals zij zelf vertelde als liefde haar kon redden had zij een eeuwig leven gehad.

    Wij wensen jullie alle sterkte en kracht toe de komende tijd.
    Jullie zijn in onze harten gesloten.

    Liefs,
    Monique

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.