Ergens in september gaat dit weblog op slot.
Dan is het klaar met vertellen dat het steeds iets beter met Ilse gaat.
Dan stoppen we met vertellen dat we weer een geweldige vakantie hadden.
Dan melden we niet meer dat Ilse nog steeds enorme sprongen vooruit maakt.
Dan lees je niet meer hoeveel minder Ilse die voetorthese nodig heeft.
Dan lees je niks meer over de hartkloppingen in de wachtkamer van oncoloog M.
Dan is het over en uit met het weblog, dan zijn we uitverteld.
Voor die tijd hebben we nog wel wat zaken te melden.
Zaken die, achteraf gezien, enigszins onderbelicht zijn geweest de afgelopen 2,5 jaar.
Een van die zaken betreft goede verpleegkundigen.
Als je het vertrouwen kunt winnen van kinderen, ben je een goede verpleegkundige.
Als je keihard en efficient kunt werken ben je een goede verpleegkundige.
Als je alert, kundig en betrokken bent, ben je een goede verpleegkundige.
Als je al deze eigenschappen tezamen bezit, ben je een buitenaards goede verpleegkundige.
Daar zijn er maar een paar van. Die paar buitenaards goede verpleegkundigen zijn samengebracht op de afdeling kinderoncologie in het AMC in Amsterdam.
Wat een geluk dat Ilse in die extreem intensieve periode verpleegd is door o.a Marjon van E. en Inge S.
Marjon en Inge zijn grootaandeelhouders in het huidige geluk en welzijn van Ilse.
Daarvoor zijn we ze dankbaar, voor eeuwig.

Geef een reactie