Er moest weer een stevige strijd gestreden worden. De weg naar beter worden is geen geruisloos traject. Het chemo geweld heeft Ilse de afgelopen week weer in een ijzeren greep gehouden. Buikkrampen die haar in werkelijk alles belemmerden. Belemmerden om te eten, belemmerden om fatsoenlijk rechtop te lopen, belemmerden om te ontspannen en genieten. Het was incasseren, ondergaan, verbijten en wachten.
Wachten tot donderdag. Want donderdag was wederom de dag van de ommekeer, de dag dat er signalen van herstel waren, dat de pijn dusdanig afnam dat Ilse weer om zich heen kon kijken, dat het weer mogelijk was om leuke dingen te absorberen.
Vrijdag weer even naar school. Dit weekend afspreken met vriendinnen, het kan weer, de weg is vrij.
Dan nog 2 kuren, en dan gaan we op vakantie, met het vliegtuig naar de zon, gewoon tussen de kuren in, Ilse wil dat, Ilse kan dat.
Daarna, niet zo heel lang daarna, gaat ilse, als we kunnen schuiven met de kuren, een week op zeilkamp. Aan het einde van de zomervakantie gaan we dan nog een keer 2 weken de zon opzoeken.
Op dat moment zijn de extreem zware kuren inmiddels gestopt, en is Ilse bezig met onderhouds kuren in pil vorm.
Dan gaat school weer beginnen. Dat zal 3e klas havo/vwo worden. Omdat de verwachting is dat ze met die onderhoudskuren veel vaker op school zal kunnen zijn, zal Ilse weer snel op het juiste niveau zijn.
En dan volgend jaar. Volgend jaar zal de start zijn van een gezond leven, zonder chemo, zonder ziekenhuizen, zonder operaties. Volgend jaar zal het jaar zijn waarin Ilse weer sinds lange tijd op wintersport zal gaan. Ilse heeft nog veel te doen.
Gelukkig kan dat.
Gelukkig is de bestraling aangeslagen, gelukkig is de chemo aangeslagen, gelukkig is Ilse sterk genoeg om de chemokuren te ondergaan, gelukkig hebben de artsen toen de juiste beslissing genomen, gelukkig krijgt Ilse de behandelingen in het AMC van de beste artsen en verpleegkundigen, gelukkig gaat Ilse weer helemaal beter worden, gelukkig gaat Ilse over een hele lange tijd een krasse oude tante worden
Het is jammer dat dit doel bereikt gaat worden middels langdurige rigoureuze behandelingen, maar wat moet dat moet. Ook hier komt weer een eind aan, de beloning zal groot zijn.

Geef een reactie