Wij hoopten dat de reguliere speeltijd van de laatste chemokuur voldoende zou zijn om de strijd in haar voordeel te beslissen. Wij hoopten dat 2 extra weken rusttijd haar beter bestand tegen die laatste zware kuur zou maken. Helaas, het mag niet zo zijn, deze strijd is de zwaarste van de afgelopen 10 maanden.
Deze keer moet Ilse de bijwerkingen trotseren in combinatie met een infectie.
De hele vorige week tijdens de kuur, en deze week, had Ilse enorme hoestbuien en een schommelende lichaamstemperatuur. Vanaf afgelopen zondag kwamen daar enorme maagkrampen bij. Maagkrampen en hoestbuien zijn een hele nare combinatie.
Maandag nam de lichaamstemperatuur verder toe. Als Ilse laag in haar bloedwaarden zit, is dat een gevaarlijke situatie.
Contact opgenomen met huisarts en oncoloog M.
In overleg heeft de arts Ilse haar longen en keel gecontroleerd, en is er bloed afgenomen. De longen zijn goed, geen longontsteking, de keel is niet ontstoken, en de bloedwaarden zijn prima in orde. Gelukkig, geen opname, geen grote risico’s.
Ergens in Ilse zit een infectie. Gisteren gestart met een antibioticakuur.
De bijwerkingen, de misselijkheid, de vermoeidheid, het zwak zijn, de hoestbuien, ze zijn allemaal nog onverminderd aanwezig. Maar de koorts, die is verdwenen, dat is het eerste resultaat, dat is het bewijs dat ze weer langzaam de goede kant op zal gaan. Het wordt tijd dat de overige narigheid ook snel zal gaan verdwijnen, ze zit immer al in de verlenging. Wij hopen dat ze aankomende nacht, rond half 1, de halve finale in haar voordeel gaat beslissen, wellicht met strafschoppen. Wat zullen we juichen!
Dat betekent niet dat Ilse er morgen al is, daar heeft ze de afgelopen periode teveel voor moeten inleveren, daarvoor heeft haar lichaam teveel klappen moeten incasseren, daarvoor is ze teveel afgevallen.
Wij verwachten dat ze zich zondag weer echt beter voelt. Zondag is de finale.
Het is niet de vraag of ze de finale wint, maar wanneer ze hem wint, en hoe ze hem wint.
Hopelijk geen verlenging…

Geef een reactie