De donderdag stond de afgelopen periode bij ons in het teken van herstel, donderdag was vaak de afsluiting van een ellendige week.
De donderdag na de week chemo gaf ons iedere keer de bevestiging dat het toch weer goed kwam.
Die paar dagen voor die donderdagen zullen we nooit vergeten.
Op maandag was Ilse tot vrijwel niets in staat, ziek in het kwadraat.
Afgelopen maandag heeft Ilse uitgebreid ontbeten, heeft ze gewandeld naar de haven, werden er in de olie sissende knoflook garnalen gegeten, was de stokbrood met aioli niet aan te slepen, en werd die enorme steak met rode wijnsaus binnen de kortste keren naar binnen gewerkt.
En dan de dinsdag….. Dinsdag was altijd het absolute dieptepunt. Op de dinsdag sloeg vaak de radeloosheid toe. Op dinsdag wisten we echt niet meer wat we moesten doen. Nooit meer van die dinsdagen alsjeblieft. Afgelopen dinsdag was anders. Afgelopen dinsdag heeft Ilse genoten van alle mooie aspecten van een vakantie. Zwemmen wandelen zonnen shoppen, en uiteraard weer enorm veel en lekker eten. Deze keer bij dat goddelijke Italiaanse restaurant, een steak met overheerlijke roquefort saus was de keuze.
De woensdag was ook altijd een verschrikkelijke dag.
Op woensdag waren we altijd naarstig op zoek naar kleine spoortjes van aankomend herstel. Vaak vonden we die niet, vaak was de woensdag net zo dramatisch als de dinsdag.
De afgelopen woensdag, gisteren dus, week drastisch af van alle voorgaande woensdagen in 2014. Gisteren heeft Ilse volop genoten van een offroad jeepsafari dwars door de vulkanische binnenlanden van Fuerte Ventura. Hoe groter de gaten in de soms vrijwel onbegaanbare paden, hoe groter de glimlach.
En vandaag, de donderdag? Vandaag gaat het net zo goed met Ilse als op woensdag en dinsdag, en al die dagen daarvoor.
Welkom terug normaal leven, we hebben je nu vast, en laten je niet meer los, nooit meer!

Geef een reactie