Gisteren, afgelopen maandag, is Ilse begonnen aan de 7e preventieve chemokuur, Daar heeft ze last van. Gisteravond moe en misselijk, en vanmorgen stond ze ook niet helemaal lekker op. Dat weerhoudt Ilse niet om volop in actie te komen, daar is deze week veel te leuk voor! Ilse loopt deze week stage bij het gezondheidscentrum in onze wijk. Dat is het gezondheidscentrum waar mensen werken die ons al jaren op allerlei verschillende manieren ondersteunen, die permanent betrokken zijn, die er alles aan doen om het ons zo gemakkelijk mogelijk te maken. Jammer genoeg kan Ilse ons niet al te veel vertellen, ze neemt de geheimhoudingsverklaring erg serieus, maar dat ze het naar haar zin heeft, dat is ons wel duidelijk.
Dat Ilse continu maar door blijft gaan, ondanks het heftige verleden en het pittige heden, is tegen alle statistieken in.
Op school gaat Ilse goed, ze staat voor geen enkel vak onvoldoende op VWO niveau. Dat Ilse zo goed gaat op school, ondanks haar veelvuldige afwezigheid, en ondanks de lichamelijke ongemakken, is tegen alle statistieken in.
En over statistieken gesproken. Tegen alle statistieken in gaat haar fysieke gesteldheid (in de periode tussen de kuren) vooruit, loopt ze steeds beter, blijven haar bloedwaarden hoog, zijn haar lever en nieren nog steeds in een uitstekende conditie, krijgt ze meer energie.
En dan haar grote vijand, het Ewing-sarcoom. Tegen alle statistieken in blijft hij weg, lijkt hij het te hebben opgegeven, is er geen spoortje meer van hem te bekennen. Ilse zwemt keihard tegen de stroom in.
Wat zijn wij trots….


Geef een reactie