Op vrijdag 18 september werd Ilse wakker met hoofdpijn, een “doof” gevoel in haar hand, en het gevoel alsof ze sprak met dubbele tong. Na 5 minuten was dat gevoel weg, en ondanks dat alle alarmbellen luid aan het rinkelen waren, is Ilse die ochtend gewoon naar school gegaan.
Rond de middag kwamen dezelfde symptomen weer terug. Ilse werd van school opgehaald, direct door naar de huisarts. De huisarts vond het ook alarmerend, en nam contact op met het AMC.
Thuis afwachten tot afdeling oncologie terug zou bellen. De oncoloog die ons belde, oncoloog van de W, was een bekende, een arts die tot in de kleinste details het ziekteverloop van Ilse kent. Oncoloog van de W. wilde dat Ilse snel naar het AMC zou komen, zij maakte zich zorgen.
Als een oncoloog zich zorgen maakt werkt dat door op ons, dan maken wij ons ook zorgen, ernstige zorgen.
Het was druk in het ziekenhuis die vrijdagmiddag, heel druk. Na heel lang wachten werden Ilse en Petra ontvangen door een neuro-chirurg. Deze neuro-chirurg deed een aantal neurologische testjes, en gaf aan dat ze niet dacht aan een groeiende tumor, maar aan een dubbele tia. Een tia kan een verklaarbaar gevolg zijn van bestraling op de hersenen.
Hoewel het natuurlijk verre van fijn is dat je dochter 2 keer een tia heeft gehad, is er toch een soort van opluchting. Het is wel heel erg, maar niet het allerergste. Een MRI van haar hersenen kon daar definitief uitsluitsel over geven.
Het was inmiddels al avond, er werd iemand gebeld om het MRI apparaat te komen bemannen. Om 21.00 uur in het MRI apparaat.
Daarna wachten, lang wachten. Rond middernacht de uitslag van de neuro-chirurg. Niets te zien op de foto, geen tumor, geen tia. Wellicht heeft Ilse 2 keer een a-typische migraine-aanval gehad. Opluchting, grote opluchting.
Na die dag heeft Ilse nergens last meer van gehad. Deze dag laten we snel achter ons, en gaan gewoon weer als een raket terug in de positieve flow. Deze positieve flow kreeg vandaag nog een extra boost door de 3-maandelijkse controle. Een MRI hoefde deze keer niet, die heeft ze kort geleden al gehad, en daar was duidelijk op te zien dat er geen tumorgroei is.
Vandaag dus alleen de longfoto, en daarop volgend het gesprek met oncoloog M.
Traditiegetrouw kregen we de uitslag al te horen voordat we op onze stoel plaats hadden kunnen nemen. Een prachtige foto! Alles was goed, Ilse is gezond, Ilse straalt, Ilse heeft gewonnen met 2-0. Het lijkt erop dat dit de eindstand is. Dat gevoel werd versterkt door de uitspraken van oncoloog M. Oncoloog M. durfde vandaag ver te gaan in zijn uitspraken, verder dan ooit. Oncoloog M. vertelde dat de uitslag van vandaag, in combinatie met de nu al een tijdje voortdurende kankervrije periode, de burger veel moed geeft, serieus veel moed. Volgens Oncoloog M. is het nu het moment om vertrouwen in een goede afloop te krijgen.
Vanaf vandaag zijn wij burgers met serieus veel moed en vertrouwen.
Geef een reactie