De chemokuur die Ilse vorige week maandag en dinsdag moest ondergaan leek heel erg op de kuur daarvoor. Tijdens en kort na de kuur misselijk, maar niet heel erg, en een kleine week later beschadigde slijmvliezen, maar niet heel erg.
Op dit moment is Ilse duidelijk aan het herstellen, en in het dieptepunt kon Ilse redelijk datgene doen wat ze wilde doen. Rekening houdend met vermoeidheidsaanvallen lukte het goed om leuke activiteiten te ondernemen.
Ilse kent haar lichaam inmiddels door en door, en weet precies waar de grens is, in alle fases waar ze doorheen gaat weet ze de juiste route te bewandelen. Wij, als ouders, kijken toe, constateren dat het goed gaat, en hoeven nooit in te grijpen.
De afgelopen 3 dagen waren niet de meest heftige, maar wel de meest spannende dagen die we ooit hebben meegemaakt. Sinds de diagnose op 7 maart is er nog geen meting geweest van de effecten van de bestralingen en de chemokuren. Tot op de dag van vandaag hadden we geen idee of alle inspanningen die Ilse heeft moeten verrichten, alle behandelingen die Ilse heeft moeten ondergaan, wel effect hadden, of het resultaat had, of het niet allemaal voor niets was.
Afgelopen maandag kreeg Ilse een MRI van haar bestraalde nekwervels, een gedetailleerde scan van het specifieke gebied waar 2 tumoren voor verschrikkelijke ellende hebben gezorgd. Gisteren kreeg Ilse een PET-scan, op eigen verzoek. Een PET-scan is een totale scan, van het hele lichaam.
Bij een PET scan is een goede voorbereiding nodig. Middels goede voorbereidingen, ontspannen in een bed, is het de bedoeling dat het lichaam in een fase van totale ontspanning komt. Op de scan is zichtbaar waar er verhoogde activiteit in het lichaam is. Tumoren vertonen verhoogde activiteit. De PET-scan is het ultieme instrument om tumoren in het hele lichaam op te sporen.
Vandaag de uitslag……
Aan de onthulling van de uitslag gingen een paar dagen vooraf met spanning en slechte nachtrust. Er hing nogal wat vanaf, het was nogal belangrijk wat we te horen zouden krijgen, het was allemaal nogal onzeker, we vonden het nogal eng.
Oncoloog M. is nog tot gisteravond laat bezig geweest om de resultaten te verzamelen, en te zorgen dat wij op tijd het verlossende woord te horen zouden krijgen.
Korte tijd na een MRI de uitslagen kant en klaar hebben is een prestatie van formaat. Het AMC grossiert in prestaties van formaat.
Oncoloog M. liet ons niet lang in onzekerheid. Alles is goed, er is op geen enkele manier nog enige vorm van tumor-activiteit te ontdekken. De ultieme speurtocht naar kwaadaardige cellen heeft totaal niets opgeleverd, Ilse is voor de volle 100 % tumor-vrij!
Deze uitslag overtreft alles waar we op hoopten. Zowel het behandelde lokale gebied als de rest van haar lichaam hebben datgene gedaan waar we heel erg op hoopten. Oncoloog M. was enorm positief, hij leek bijna net zo blij als wij, hij vertelde dat dit soort momenten hem een enorme boost geven, hij gaat aanstaand weekend met een enorm voldaan gevoel op vakantie.
Tijdens ons gesprek kwamen we tot de conclusie dat het allemaal niet vanzelf is gegaan. Ilse heeft enorm moeten vechten weer, heeft heel veel moeten doen en moeten laten. Het is dus echt voor een heel groot deel de verdienste van Ilse dat dit punt bereikt is. Heel hard vechten, heel veel geduld hebben en heel veel incasseren waren de voorwaarden om op dit punt te komen.
Ilse heeft enorm veel moeten doorstaan de afgelopen periode. Gelukkig kan ze dat, gelukkig hebben wij een enorme krachtpatser in de familie, gelukkig is Ilse sterker dan iedereen die we kennen.
Na het gesprek nog even naar afdeling kinderoncologie, op bezoek bij een andere vechter, een meisje dat Ilse op zomerkamp heeft leren kennen, ook al zo’n enorme heldin.
Daarna nog enkele verpleegkundigen gesproken op de afdeling. Enorme oprechte enthousiaste reacties van de fantastische verpleegkundigen daar, dat voelde goed!
En wat gaan we nu doen? Oncoloog M. gaat nauwgezet alle ontwikkelingen met betrekking tot het Ewing Sarcoom bijhouden, en is permanent naarstig op zoek naar oplossingen die Ilse meer zekerheid gaan geven. Wij vertrouwen erop dat Oncoloog M. dat doet. Zolang Oncoloog M. nog niet de ultieme oplossing voorhanden heeft, gaan we door op de manier zoals we nu doen, acceptabele chemokuren. Voorlopig even minder zorgen, op dit moment is alles goed.
Vanaf vandaag kunnen we ons serieus bezig gaan houden met genieten van het leven, voorbereiden op de vakantie!

Geef een reactie