Afgelopen maandag was een dag van leuke gebeurtenissen. In de middag haar allereerste rijles, in een automaat met gaspedaal links. Volgens de rij-instructeur ging het uitstekend, en Ilse vond het helemaal geweldig. Aan het eind van de middag stond haar een verrassing te wachten. Om 17.30 kwam plotseling haar vriendin binnen stappen, en tegelijkertijd kwam er een hagelnieuwe, knalgele Ford Mustang de straat in rijden. Ze werd opgehaald door Fysiotherapeut I. Samen gingen ze naar het hoofdkantoor van G-Star, hebben daar heerlijk gegeten, kregen een rondleiding, en gingen daarna met prachtige cadeaus weer naar huis. Dank je wel voor dit prachtige uitje Fysiotherapeut I!!!
Verder was het een rustige week, de bijwerkingen zijn tot op de dag van vandaag nog behoorlijk nadrukkelijk aanwezig. Pijn in de handen en voeten, vermoeid, pijnlijke mond door kapotte slijmvliezen, allemaal bijwerkingen die kenmerkend zijn voor deze chemokuren. Maar het grootste pijnpunt, de uitzaaiing in haar rug, die is weg, de bestraling heeft gedaan wat hij moest doen, geen pijn meer op die plek, positief nieuws!
Gisteren was een slopende dag. Met haar door de bijwerkingen vermoeide lijf moest ze meer dan een halve dag in het AMC doorbrengen voor bloedprikken, een gesprek met de neuroloog en de PET-CT scan. Dat is de scan waar je alles op ziet, de scan der scans, het totaalplaatje van het lichaam. De neuroloog had niet veel te melden, doorgaan met de medicatie om epileptische aanvallen te voorkomen, dat gaat allemaal goed. De bloeduitslag kregen we vrij snel na het bloedprikken al door. Ilse haar bloedwaarden zijn op een prima niveau, het herstellend vermogen van haar beenmerg lijkt nog vrijwel onaangetast, en dat is ongekend na zoveel jaren van zware chemotherapie. Vandaag de uitslag om 14.30……..
Daar hing nogal wat vanaf. Als de uitzaaiingen gegroeid zijn, als er nieuwe plekken bijgekomen zijn, als de longen aangetast zijn, dan hebben we echt een serieus probleem. Dan moet je je gaan afvragen of het nog wel zin heeft om door te gaan met chemotherapie, dan is het niet verstandig om over 1,5 week naar Frankrijk te rijden om haar vriendin te zien fietsen, dan is het onverantwoord om samen met haar andere vriendin op vakantie naar Mallorca te gaan in de week daarna…… Om 14.20 belde oncoloog M. Op dat moment slaat je hart een aantal keer over, en kost het even moeite om adem te halen. De bestraalde plek op haar rug is duidelijk een stuk rustiger geworden, de activiteit daar is fors afgenomen, dat ziet er goed uit. De overige plekken in haar heup en bekken lijken ook goed te reageren op de chemotherapie. Ze zijn in ieder geval niet in volume toegenomen, en oncoloog M. neigt er naar om te zeggen dat de activiteit is afgenomen.
Hij kan dat echter niet met zekerheid zeggen, het is te onduidelijk om dat als keihard feit te constateren, we moeten dat dus niet als waarheid aannemen. Oncoloog M. is van mening dat dit gewoon een goed resultaat is, wij nemen dat 1 op 1 van hem over, we zijn blij en opgelucht.
De plannen gaan dus door! Op 29 mei naar de Alpe, de week daarna naar Mallorca, en pas op 12 juni de volgende chemokuur, even herstellen, even op adem komen, even leuke dingen doen. Oncoloog M. is van mening dat het verstandig, leuk en verantwoord is om deze dingen te ondernemen, daarom staan wij er voor de volle 100 % achter, een mooie periode staat Ilse te wachten.
Dit is voor het eerst in 2017 dat we min of meer positieve resultaten te horen hebben gekregen, het was nodig, het werd tijd. We gaan door op deze manier, we bewandelen de juiste route, we gaan voor nog heel veel positieve resultaten.
Geef een reactie