Het was een prachtige week.
Het was een week waarin het sociale leven centraal stond.
School, vrienden, vriendinnen en eten, veel eten.
Afgelopen woensdag een hart-echo en bloed prikken, het hart is nog in prima conditie.
Bloedwaarden ruim op niveau, Ilse is er weer helemaal klaar voor.
Gisteren belde het AMC, alle bedden zijn bezet, de start van de chemokuur begint morgen ipv vandaag.
Aan een kant prettig dat ze een extra dag van hoge kwaliteit heeft, aan de andere kant willen we het liefst dat die trein ongehinderd blijft doorrijden.
Die trein die halverwege december in beweging is gekomen, en al die tijd met volle vaart in een kaarsrechte lijn richting eindstation aan het koersen is.
Dat eindstation is volledige genezing.
Vanaf morgen wordt er weer een snoeiharde aanval op het monster ingezet, reken maar dat ie weer klappen gaat krijgen.
Geef een reactie