Ilse heeft een geweldige tijd in Frankrijk gehad.
Haar vriendin Thessa heeft een fantastische prestatie neergezet, het is haar gelukt de Alpe te bedwingen, zegevierend haalde zij de top.
Wij zijn ontzettend trots op haar, Thessa heeft het gehaald, voor Ilse, voor het KWF, tegen kanker! De hele week was een groot succes, het was erg gezellig, iedere dag er op uit, en heerlijk gegeten en gedronken. Op vrijdag thuis, en zondag stond alweer de volgende mooie ervaring te wachten. Ilse ging op vakantie, zonder ouders, met Kiara!
Dat vonden heel veel mensen eng, daar hadden nogal wat mensen hun bedenkingen bij, dat was nogal een ding. Oncoloog M. en radiotherapeut B. vonden dat Ilse moest gaan, dat ze deze mooie momenten moest pakken. Het was belangrijk dat het doorging, dit was een noodzakelijke booster.
Achteraf zijn we allemaal heel erg blij dat het doorging, Ilse en Kiara hebben een fantastische week gehad, ze hebben enorm genoten, hun eerste vakantie naar het buitenland zonder volwassenen, een geweldige ervaring.
Afgelopen weekend, in de nacht van zaterdag op zondag, kwamen de dames terug, het zat er weer op.
Vandaag weer de keiharde realiteit, een afspraak met Oncoloog M. een longfoto, bloedprikken en chemo.
De longfoto gaf aan dat de longontsteking is afgenomen. Liever hadden we gezien dat de longontsteking compleet verdwenen was, maar een longontsteking die veroorzaakt wordt door de bestraling is veel hardnekkiger dan een gewone longontsteking. Het was geen grote verrassing, ze hoest nog behoorlijk. Ilse slikt Prednison om de longontsteking te behandelen. Prednison is een enorm gemeen goedje met, jammer genoeg, een fors aantal bijwerkingen. Prednison zorgt er voor dat je flink aankomt, en dat je behoorlijke stemmingswisselingen krijgt. Dat varieert van uitgelaten en vrolijk tot terneergeslagen en depressief. Ilse heeft flink last van de Prednison.
De teleurstelling was daarom vandaag ook groot dat ze dit middel voorlopig nog moet blijven doorslikken. Op dit moment is oncoloog M. in overleg met een longarts of, en op wat voor manier de Prednison afgebouwd kan worden.
Vanmiddag rond 16.00 uur was Ilse weer thuis, de 1e dag van de kuur is klaar. Ilse is moe, rugpijn, nekpijn, spierpijn, ze voelt zich ongemakkelijk, en weet even niet wat ze moet doen, Ilse is momenteel niet gelukkig. Dat machteloze toekijken vanaf de zijlijn als ouder is verschrikkelijk. Je wilt zoveel maar je kunt zo weinig… Het is belangrijk dat Ilse leuke vooruitzichten heeft, dat ze iets heeft om naar uit te kijken. Over 3 weken weer iets leuks, de Zuiderzeevaart, de zeiltrip waar ze vorig jaar zo enorm van genoten heeft.
Ook daarna zorgen we weer voor mooie vooruitzichten, we zijn druk bezig met het bestuderen van de reisgidsen. Oncoloog M. geeft hier zijn volledige medewerking aan, hij geeft ons volop de ruimte om het te doen op de manier zoals we het willen doen. We gaan nog heel veel hoogtepunten creëren, we gaan niet bij de pakken neerzitten, nooit!
Geef een reactie