Ilse is iedere dag druk aan het oefenen om mobieler te kunnen worden. En gelukkig zijn er merkbare vorderingen.
De eerste dagen na het verwijderen van de gipsbroek was het onmogelijk om langer dan een half uur in haar rolstoel te zitten.
Nu houdt ze het de hele dag vol, dat is erg belangrijk, want dan kunnen we weer ergens naar toe.
Staan op haar linkerbeen gaat ook steeds beter, iedere dag een beetje sterker. Ook wordt er hard gewerkt aan haar rechterbeen, het kniegewricht zat volledig op slot, het is een flinke klus om dit allemaal weer los te krijgen, maar ook hiermee worden vorderingen gemaakt.
De effecten van de chemokuur waren ongeveer vergelijkbaar met de vorige keren.
Niet fijn, maar niet te vergelijken met de gruwelijke effecten van de eerste serie kuren.
Afgelopen vrijdag moest Ilse bloedprikken om haar bloedwaarden te meten ivm de volgende chemokuur aanstaande maandag.
Dat was een tegenvaller, nog niet alle waarden waren op het juiste niveau. Het AMC wilde de opname om die reden uitstellen naar aanstaande woensdag. Daar waren wij het niet mee eens, de waarden kunnen nog stijgen in het weekend, dus wij willen de opname door laten gaan, en maandagochtend nog even bloedprikken.
Het AMC gaat hiermee akkoord, hopelijk is het maandagochtend goed.
Gisteren was een fantastische dag!
Dankzij een initiatief van geweldige buren, met medewerking van korfballers, vrienden en de school, mochten we als vips naar een optreden van Anouk. We hebben er meteen een leuk uitstapje van gemaakt, en een hotel in de buurt (Ulft, huntenpop) geboekt.
We mochten parkeren op de artiesten parkeerplaats.
We werden uitgenodigd in de tent van de crew van Anouk.
Toen het concert begon, werd ilse in haar rolstoel de tent in gedragen door 3 bewakers (veel modder).
Ze kreeg een mooie plek voor de dranghekken, vlak voor het podium, een betere plek is er niet.
Alle bekende nummers werden gespeeld, een geweldig optreden.
Na het optreden was er de meet en greet:
Ilse heeft een hartstikke leuk gesprek met haar gehad, Anouk was superlief en enorm geinteresseerd.
Een ervaring die nooit vergeten zal worden.
Vanmorgen terug naar Almere, vanavond weer traditioneel uit eten.
Morgen een drukke dag.
Chemokuur nummer 4, en een nieuwe brace.
Zo langzamerhand zijn we al een behoorlijk eind op weg.
Als we op schema blijven, krijgt ze op 7 november haar laatste chemokuur.
Dat is nog minder dan drie maanden.
Best lang nog, maar wel iets waar je naar uit kan kijken.
Volhouden en doorzetten, dat is wat we gedaan hebben de afgelopen 8 maanden, dat is wat we gaan doen de komende 3 maanden.
Geef een reactie