Exact 1 jaar nadat de ouders van Sven te horen hebben gekregen dat Sven niet meer beter zou worden, hebben ook de ouders van Lieke hetzelfde vreselijke bericht te horen gekregen..
Lieke lag, samen met Ilse, tijdens kerst 2010 in het ziekenhuis voor een chemokuur, de moeder van Lieke heeft toen een speciale kerstboomkraal voor Ilse gemaakt.
Iedere keer als we de kanjerketting zien, denken we aan Lieke.
Afgelopen week is Denise uit Almere overleden, was Lucas uit Almere voor de 2e keer keihard tegen kanker aan het vechten, en had Gwenny het voor de zoveelste keer weer enorm zwaar.
We proberen afstand te nemen, we proberen de weblogs te vermijden, maar het lukt niet.
Als een magneet worden we er naar toe getrokken.
Het zal vanzelf minder worden, alle kinderen die we nog kennen vanuit het AMC genezen, of ze genezen niet..
Wat blijft, is de wetenschap dat er iedere dag weer kinderen bijkomen op die uitpuilende verouderde kinderoncologiefabriek in het AMC.
Iedere dag weer kinderen die de langdurige heftige strijd aan moeten gaan om beter te worden, vechten voor hun leven, vechten voor een toekomst met kwaliteit.
Veel van die kinderen redden het niet.
Dat zoveel kinderen overlijden is onze schuld.
Dat die kinderen vreselijke slopende behandelingen moeten ondergaan is onze schuld.
Dat Ilse behandeld is volgens een al 20 jaar ongewijzigd protocol, is onze schuld.
Dat komt namelijk omdat wij te lui en te gierig zijn.
Te lui om ons in te zetten in de strijd tegen kinderkanker, te gierig om te doneren.
Als we dat wel hadden gedaan, was er wel voldoende geld geweest om zeldzame vormen van kinderkanker te onderzoeken.
Dan was het nog steeds zwaar geweest, maar dan waren de vooruitzichten beter, en de behandelingen humaner.
Hoogste tijd om te beginnen, hoogste tijd om die kinderen te helpen…
Met Ilse gaat het relatief goed, geestelijk stabiel als altijd, en fysiek steeds iets sterker.
Aanstaande dinsdag foto laten maken, en gesprek met Orthopeed B. Dinsdagavond meer hierover op het weblog.
Geef een reactie