We hebben ontzettend genoten van onze 5 daagse trip naar Ibiza.
Prachtig weer, prachtige mensen, een prachtig appartement, prachtige momenten met onze fantastische vrienden op Ibiza, heerlijk eten en drinken. Het waren maar 5 dagen, maar het voelde als een echte vakantie.
Op het goede moment even helemaal eruit, weg bij het AMC, weg bij de zorgen.
Gelukkig had Ilse weinig pijn, ze kon volop genieten van al het mooie dat Ibiza te bieden heeft.
Afgelopen zaterdag weer terug in Nederland. Deze week heeft Ilse herfstvakantie.
De vakantie begon goed met een dagje sauna met een vriendin.
Gisteren was duidelijk minder leuk. Gisteren kreeg Ilse haar 3-maandelijkse scan, de PET-scan. De PET-scan is een “total body” scan. Van top tot teen wordt er op een uiterst grondige manier gezocht naar tumorgroei. Als de uitslag van deze scan goed is, dan weet je heel zeker dat het goed zit.
We zouden vandaag, na de eerste dag van haar chemokuur om 14.00 uur de uitslag krijgen. Oncoloog M. is op vakantie, hij is de man die er altijd voor waakt dat de uitslagen heel snel bekend worden.
Gistermiddag, 2 uur na de scan, ging bij ons thuis de telefoon. In het display was het bekende nummer van het AMC in beeld. Op dat moment schiet er van alles door je hoofd. We zouden pas de volgende dag de uitslag te horen krijgen, we krijgen nooit telefonisch de uitslag door, als het mis is, hoor je het eerder dan op je afspraak, als het mis is willen de artsen geen minuut verliezen, als het mis is bellen ze je op om onmiddellijk naar het ziekenhuis te komen, als het mis is bellen ze vlak na de scan……. Het was loos alarm, we kregen de voorlopige uitslag te horen, alles is goed, geen kwaadaardige cellen te vinden.
Het was het zoveelste spannende moment.
Vandaag dag 1 van haar 2-daagse kuur, en de definitieve uitslag. Ook de definitieve uitslag is goed. Deze uitslag zegt ons dat we goed bezig zijn, dat we bezig zijn met effectieve chemotherapie, dat de chemo aanslaat. We kunnen niet in de toekomst kijken, maar het is duidelijk dat deze kuren een krachtige vuist tegen het monster maken. Vandaag is duidelijk geworden dat deze vuist in staat is om de genadeklap uit te delen aan alle zichtbare cellen. Maar eigenlijk willen we dat de vuist meer doet. Ook de onzichtbare cellen moeten uitgeroeid worden.
Het kan zomaar dat ook dit proces momenteel gaande is, dat weten we dus niet. Ook kan het zijn dat ook de onzichtbare kwaadaardige cellen het inmiddels opgegeven hebben. Jammer genoeg is dit koffiedik kijken. Ilse is momenteel tot het uiterste aan het gaan. Ilse doet momenteel het maximale om er voor te zorgen dat ze weer beter gaat worden. Voor Ilse en ons is er maar 1 mogelijkheid, 1 optie, 1 doel. Ilse moet hoe dan ook beter worden, Ilse moet weer gezond en sterker worden, Ilse moet gelukkig worden met een prachtige grotendeels zorgeloze toekomst, minder accepteren we niet.
Vandaag is er weer een forse klap uitgedeeld, dag 1 van 2. Behalve forse vermoeidheid zijn de bijwerkingen acceptabel. Morgen dag 2, deze dag zal pittiger zijn dan vandaag. Aan Ilse zal het niet liggen, Ilse gaat er weer volop voor, doorvechten tot aan de grens.
Binnenkort is het feest, binnenkort viert Ilse haar sweet sixteen, een memorabele mijlpaal. Reken maar dat er nog heel veel memorabele mijlpalen zullen volgen!
Geef een reactie