De eerste dag van Ilse haar chemokuur, vorige week maandag, is goed verlopen, totaal geen bijwerkingen, geen last van misselijkheid, geen last van vermoeidheid, ook niet de dagen erna.
Wij denken dat de nieuwe medicatie tegen misselijkheid vele malen beter werkt dan de middelen die ze in het verleden heeft gehad.
Afgelopen woensdag contact met oncoloog M. Het gesprek ging over het afbouwen van de prednison. De prednison heeft een aantal serieuze bijwerkingen, prednison is een naar goedje. Buiten dat het er voor zorgt dat je een “opgeblazen” uiterlijk krijgt, zorgt het ook voor een grote, continu voortdurende storm in Ilse haar hoofd, onrust, stemmingswisselingen en zweetaanvallen. We kunnen de Prednison gaan afbouwen, heel langzaam, in een periode van 10 weken, zekerheid voor alles. Voorlopig blijft Ilse dus nog wel geteisterd door de bijwerkingen van dit gemene goedje, langzaam zullen de bijwerkingen steeds minder gaan worden.
Afgelopen vrijdag kwam de pijn, pijn in haar linkerheup, exact op de plek waar een uitzaaiing geconstateerd is. We waren nog niet overtuigd dat de uitzaaiing ook daadwerkelijk voor de pijn zorgde, ze heeft wel vaker pijn op die plek, dat gaat dan weer weg. Op zaterdag werd het al wat duidelijker, de pijn nam toe, lopen ging toen al een stuk moeilijker. Van zaterdag op zondag heeft Ilse slecht geslapen, ze wist niet hoe ze moest liggen, geen enkele houding was comfortabel.
Op zondag gestart met Tramal, en contact met het AMC opgenomen om ze duidelijk te maken dat er de volgende dag actie ondernomen moest worden. Na wederom een hele slechte nacht met heftige pijn de volgende dag naar het AMC voor het 2e deel van de chemo. Radiotherapeut B. was inmiddels al op de hoogte en het traject was al in werking gezet. Voor radiotherapeut B. was het duidelijk dat de uitzaaiing op deze plek, in de kom van haar heup, voor ongekende pijn zorgt, en dat we vooral niet te lang moeten wachten met in actie komen.
Aanstaande donderdag kunnen we ons melden bij afdeling radiotherapie, krijgt Ilse een scan om de exacte locatie te bepalen, en meteen daarop volgend een boost, een bestraling van een hele hoge dosering. Dat heeft de vorige keer bij haar ruggenwervel goed geholpen, binnen een paar dagen waren de klachten verdwenen, sindsdien is deze plek rustig.
Hopelijk gaat het nu met haar heup op dezelfde manier. Jammer genoeg zal ze dus nog wel een week met deze verschrikkelijke pijn moeten leven. Gelukkig heeft Ilse momenteel weinig bijwerkingen van de chemokuur die ze gisteren kreeg, dat valt eindelijk eens een keer mee, dat gaat goed. Voor de pijn krijgt Ilse Tramal, 4 x 100 mg, een hoge dosering, met als extra aanjager 4 x 1000 paracetamol. Dat helpt om de pijnpieken enigszins te onderdrukken, maar het is verre van ideaal.
De komende dagen zullen loodzwaar zijn voor Ilse, alweer… Donderdag krijgt Ilse de behandeling die dit probleem gaat oplossen, in de dagen na donderdag zullen de klachten langzaam gaan verdwijnen.
Het liefst spoelen we de tijd even een weekje door.
Geef een reactie