Vorige week donderdag, toen Oncoloog M. de uitslag van de PET-CT scan doorbelde, waarbij we een relatief goede uitslag te horen kregen, vertelde hij ook dat hij een kleine ontsteking bij de rechter long zag. Hij vroeg of Ilse veel moest hoesten, of ze verkouden was, of ze koorts had, of ze zich benauwd voelde. Ilse moest toen wel veel hoesten, verder ging het goed. Het hoesten werd erger, en zaterdag ochtend stond ze op met koorts….
Dat was een enorme tegenvaller, afgelopen zaterdag was de dag dat Ilse haar verrassingsdag zou krijgen van de stichting “Kanjerwens”.
Ilse wist van niets, en we hadden haar onder valse voorwendselen vroeg(er) uit haar bed getrommeld.
Ze voelde zich niet echt goed, had koorts en enorme hoestbuien, terwijl die organisatie wekenlang bezig was geweest om haar een fantastische dag te geven. Het was een moeilijke beslissing…. Je wilt geen onverantwoorde risico’s nemen, en je gunt haar die dag natuurlijk heel erg.
Uiteindelijk hebben we het door laten gaan, hopen dat de adrenaline haar die dag op de been zou houden.
Ilse had een fantastische dag, ze werd opgehaald met de taxi, en stapte in Almere-haven over in een enorme knalroze limousine, samen met haar 4 beste vriendinnen.
Het was een dag van doorlopend hoogtepunten, heerlijk eten, rijden met de limo, en als klap op de vuurpijl een high tea met Jandino. Niet alleen Ilse, maar ook haar geweldige vriendinnen hadden de dag van hun leven, Jandino had geduchte verbale concurrentie van Ilse en haar knettergekke vriendinnen.
Die avond vonden de dames het nodig om de nacht door te brengen bij vrienden en vriendinnen in kampen. Wij als ouders waren daar niet blij mee, maar Ilse zei dat het goed ging, dan moet je het loslaten.. Ilse kwam de volgende dag vroeger terug dan afgesproken, het ging niet goed, koorts, trillen, benauwd, hoesten, zwak. Terwijl Ilse onderweg naar huis was, namen wij contact op met het AMC. Situatie uitgelegd, we waren welkom.
In het ziekenhuis werd een scan gemaakt en bloed afgenomen. Binnen een uur wisten we dat Ilse een longontsteking had. Er kon echter niet vastgesteld worden wat voor longontsteking. Het was mogelijk dat Ilse een “gewone” longontsteking heeft opgelopen in de periode dat ze verminderde weerstand had, of ze heeft de longontsteking opgelopen toen ze bestraald is voor de uitzaaiing op haar rib, een zogenaamde “steriele” longontsteking. Tijdens die bestraling is een klein deel van de rechterlong geraakt. Omdat het niet vast te stellen was om welke vorm het gaat, kreeg Ilse een antibiotica kuur voor een gewone longontsteking.
Omdat Ilse dacht dat het wel zou lukken, en omdat wij het belangrijk vonden om daar aanwezig te zijn, gingen we rechtstreeks vanuit het ziekenhuis onderweg naar het benefiet evenement muzikaal doneren. Onderweg daar naartoe ging het niet goed, Ilse kreeg een enorme hoestbui, en had het ontzettend benauwd, het was zo erg dat we op de vluchtstrook zijn gaan staan. Het zou niet erg fijn zijn als ze zo’n aanval in de Zoete Inval zou krijgen, op het laatste moment hebben we besloten om door te rijden naar huis.
We zijn op zondag meteen begonnen met de kuur. Gisteren heeft Ilse de hele dag op bed gelegen, gewoon echt serieus ziek. Ook vandaag geen verbetering…..
Vandaag contact gehad met Oncoloog K. We vertelden hem dat we het vermoeden hebben dat Ilse een longontsteking heeft die veroorzaakt is door de bestraling, en dat de antibiotica daarom geen effect heeft. Hij deelde onze mening, mede omdat hij heeft gesproken met een radiotherapeut, die bevestigde dat de plek waar de ontsteking zit goed veroorzaakt kan zijn door de bestraling.
Echter, we moeten de antibiotica nog even de kans geven zijn heilzame werk te gaan doen, het is nog te vroeg om nu over te stappen op een andere behandeling. Indien er morgen of overmorgen nog steeds geen verbetering optreedt, stappen we over op een korte prednison kuur, dat gaat gegarandeerd werken bij een steriele longontsteking.
We zullen dan nog op tijd zijn voor Ilse haar leuke uitstapjes de komende 2 weken. Vooralsnog zijn de plannen ongewijzigd, we gaan absoluut geen onaanvaardbare risico’s lopen, en de verantwoordelijkheid bij andere personen dan onszelf leggen.
Indien nodig nemen we gepaste maatregelen, veiligheid boven alles.
Geef een reactie