Deze 5e kuur, was, ondanks het 5 x heen en weer rijden, ondanks 5 x een chemopil, ondanks 5 keer de port a cath aankoppelen en afkoppelen, ondanks 5 keer een infuus met chemo en atropine, ondanks 5 x 3 uur iets doen wat je helemaal niet wilt doen, en ondanks het onmiskenbare “anders” voelen, toch een soepel verlopende week. Geen onverwachtse zaken die het allemaal nog lastiger maken.
En in tegenstelling tot vorige keer is Ilse blijven eten, flink blijven eten. In de ochtend was het lastig om iets binnen te krijgen, maar in de loop van de dag werd dat ruimschoots gecompenseerd. Zo wilde Ilse afgelopen woensdag, na de derde dag kuren, direct door naar de Mac in Zuidoost. Vlak na deze tussenstop, onderweg naar huis, was het vriendelijke verzoek van Ilse om ook nog even te stoppen bij de Mac in Almere. Natuurlijk wilde mamma dat, kom maar op met die calorieën!
Ilse heeft dus goed gegeten en voelde zich redelijk, het is niet vanzelfsprekend dat het iedere keer iets slechter gaat gelukkig. Vanaf gisteravond laat werd ons duidelijk dat de bijwerkingen ook deze keer niet aan haar voorbij zullen gaan. Misselijkheid en maagkrampen verstoorden de opgeruimde vrolijke stemming van Ilse. Hoewel, ook met misselijkheid en maagkrampen kan Ilse nog opgeruimd en vrolijk door het leven gaan, er zijn niet zoveel zaken die de stemming van Ilse kunnen beïnvloeden. De komende week gaat een zware week worden.
Die week gaan we overbruggen met spelletjes spelen als Ilse spelletjes wil spelen, haar laten eten wat ze op dat moment wil eten, ook als we daarvoor 3 keer op een dag naar de supermarkt moeten, haar verzorgen als ze verzorgd wil worden, Ilse laten uitslapen als ze uit wil slapen, en haar liefde geven, alle liefde die we hebben is voor Ilse.

Geef een reactie