De afgelopen periode is de dexamethason afgebouwd. Vanaf afgelopen dinsdag geen dexa meer.
De belangrijkste bijwerkingen van dexa zijn stemmingswisselingen en enorme vreetbuien. Van de stemmingswisselingen hebben we niets gemerkt, Ilse was opgewekt, geen wanklanken. De vreetbuien waren wel heel duidelijk aanwezig, de pita-kaas om 23.00 was favoriet.
Na het stoppen met de dexa kwam de pijn in haar schouder niet meer terug. Dat is een onomstotelijk bewijs dat de bestraling zijn werk doet. De bestraling heeft ervoor gezorgd dat de tumor dusdanig is gekrompen, dat de zenuwen in haar nekwervel niet meer bekneld zitten.
Dat is absoluut goed nieuws, de bestraling slaat aan, ook deze keer is totale vernietiging van het monster een vaststaand feit.
Jammer genoeg hebben de bestralingen forse consequenties. Al vrij snel nadat het bestralingstraject is gestart kreeg Ilse last van keelpijn. Haar slokdarm ligt in het bestralingsgebied
In de nacht van afgelopen dinsdag op woensdag werd de pijn onhoudbaar. De onvoorstelbaar heftige pijn heeft haar gedurende de hele nacht uit haar slaap gehouden.
De volgende ochtend contact opgenomen met radiotherapeut O. Na overleg met radiotherapeut O en de kinderarts is er besloten om te proberen de pijn onder controle te krijgen met maximale pijnmedicatie.
Sinds afgelopen woensdag wordt de pijn bestreden met behulp van een forse dosering Tramadol en Paracetamol. Hierdoor is het mogelijk om (hele kleine hapjes) te eten, en is de pijn terug gebracht naar een min of meer acceptabel niveau. Het is verre van ideaal, maar het moet. Hoe dit zich de komende weken gaat ontwikkelen weten we niet.
Ze zit nu op 14 bestralingen, nog 14 te gaan.
Inmiddels hebben we een datum afgesproken wanneer de Port A Cath geplaatst gaat worden, het kastje waardoor de chemo toegediend gaat worden. Donderdag 31 maart. Een operatie onder narcose van ongeveer 30 minuten.
3 dagen later, op zondag 3 april, gaat de eerste chemokuur van 3 dagen van start. Dat zijn dus dagen waarop Ilse zowel chemo als bestraling krijgt, dat gaat heftig worden.
Wij weten zeker dat zelfs in die periode het Ilse nog gaat lukken om iets moois van het leven te maken, net als afgelopen week. Want ondanks de pijn, ondanks dat Ilse iedere dag voor bestraling naar het ziekenhuis moest, een gesprek moest hebben met de radioloog, een gesprek moest hebben met de chirurg die haar gaat opereren, een vaatonderzoek moest ondergaan, naar de orthodontist moest, en op bezoek moest bij afdeling anesthesie, was er nog ruimte. Ruimte om iedere dag naar school te gaan, om al haar gemiste toetsen met positieve resultaten in te halen, om uit eten en naar de bioscoop te gaan met een vriendin, om vanavond bij een vriendin te gaan logeren.
Ilse laat zich niet uit het veld slaan, nooit! Nu even 3 dagen rust, geen bestralingen, geen ziekenhuis, dat is prettig, dat is nodig. Ilse heeft een lange adem, maar af en toe moet ze ademhalen.
Het is vandaag best wel een Goede Vrijdag.

Geef een reactie