Ilse heeft 2 prachtige benen, 2 bijzondere benen, 2 benen met ieder hun eigen, aparte verhaal.
Ten eerste dat prachtige sterke rechterbeen. Dat heeft enorm veel te verduren gekregen de laatste jaren.
Daar moest van alles uit gehaald worden omdat daar een forse tumor flink zijn gang was gegaan.
Dat been moest langdurig ontzien worden, omdat de in eerste instantie fragiele constructie extreem kwetsbaar was.
In de loop der tijd mocht het weer belast worden, mocht er weer op gestaan worden, mocht Ilse weer alles doen wat ze kon doen.
Dat herboren rechterbeen mist 1 van de 4 groeischijven.
Dan hebben we nog dat loeisterke, super betrouwbare linkerbeen.
Dat been heeft de afgelopen jaren letterlijk heel wat moeten opvangen.
Op waardige wijze heeft hij in het begin alle taken van het rechterbeen overgenomen, zonder problemen, nooit liet dat been Ilse in de steek.
Na een flinke tijd werd de rol van het linkerbeen meer bescheiden, kon ie weer wat taken overdragen aan het rechterbeen.
Dat been is gezond, dat been is sterk, en is de trotse bezitter van 4 groeischijven.
Wij zijn trots op dat been, we zijn enorm zuinig op dat been, dat been speelt nog steeds een enorm belangrijke rol.
Halverwege vorige week belde Orthopeed B. ons op.
Uit recent gemaakte scans van beide benen blijkt dat haar linkerbeen 6 cm langer is dan haar rechterbeen.
Hoe langer we wachten met ingrijpen, des te groter het verschil.
Orthopeed B. stelde voor om haar linkerbeen, dat betrouwbare been, dat been dat zoveel heeft opgevangen, dat been waar we zo zuinig op zijn, te opereren. In dat been zouden dan de 2 groeischijven boven en onder haar knie, uitgeschakeld worden.
Het leek hem wel een goed moment om dat ergens halverwege mei uit te laten voeren.
De volgende ochtend belde het afsprakenbureau van het AMC. 27 maart, vandaag dus.
Afspraken maken met het AMC gaat altijd op een bijzondere manier.
Gisteren moesten we inchecken, gesprek met de chirurg, gesprek met anesthesie, bedje klaarmaken, slapen in het AMC, en de volgende dag opereren om 15:00 uur.
Dat was het plan van het personeel van het AMC.
Het plan van Ilse en pappa week iets af van het plan van het AMC.
Inchecken, gesprek met de chirurg, gesprek met anesthesie, gesprek met de zaalarts, naar huis, en de volgende ochtend terugkomen, en keurig op tijd om 15:00 uur de OK inrijden.
De chirurg en de zaalarts gingen akkoord, toch weer een nachtje AMC uitgespaard.
Vanmorgen om 09:30 aanwezig in het AMC.
Spelletjes doen, wachten, rondje lopen, bekende verpleegkundigen spreken, hartelijk weerzien met pedagogisch medewerkster A. wachten….
Om 14.00 uur ging het licht op groen, pillen erin, operatiehemd aan, en om 14:45 rollen met het bed richting OK.
Pedagogisch medewerkster A. ging mee, samen met mamma tot in de ok. Met Pedagogisch medewerkster A. heeft Ilse gegarandeerd lol tot ze in slaap valt.
De operatie duurde 90 minuten.
Toen ze wakker werd in de uitslaapkamer zagen we meteen de pure Ilse. De Ilse die in aktie wilde komen, die weg wilde van de uitslaapkamer, die alles wilde doen om de artsen te overtuigen dat het goed met haar ging.
De minimale tijd in de uitslaapkamer is 1 uur, na een uur werd Ilse teruggebracht naar de afdeling.
Voor de komende uren is er een “block” op Ilse haar linkerbeen gezet, de zenuwen zijn dusdanig verdoofd dat ze geen gevoel heeft in haar been, dus ook geen pijn.
Dat vond Ilse in eerste instantie een beetje eng, maar de chirurg overtuigde haar duidelijk dat dit precies is wat de bedoeling is. Voor de uren daarna heeft ze de beschikking over een morfine-pomp.
Die mag ze zelf bedienen. als ze pijn heeft, drukt ze op de knop.
De eerste indruk is dat Ilse hier goed mee om kan gaan
Eenmaal aangekomen op de afdeling wilde Ilse een broodje bal. Het beroemde AMC broodje bal, waarvan ze er ontstellend veel van heeft gegeten.
Pappa heeft hem gehaald, en Ilse heeft hem met smaak opgegeten.
Het gaat goed met Ilse, dat is wel duidelijk.
Ilse heeft de komende dagen een duidelijk doel.Pijn onder controle krijgen en naar huis. Het zou zomaar kunnen dat ze dat snel voor elkaar krijgt. Zo niet, dan vinden we met ons drieen ook daar weer een passende oplossing voor, no problem voor de Capraroos

Geef een reactie