Even leek het erop dat de dip deze keer aan Ilse voorbij zou gaan.
Tot en met gisteren voelde ze zich prima.
Afgelopen nacht is daar verandering in gekomen, vandaag forse vermoeidheid en vloeibaar voedsel.
Natuurlijk hielden we hier rekening mee, maar als het dan net iets langer wegblijft, begin je toch voorzichtig te hopen.
Vandaag moest er bloed geprikt worden, lage bloedwaarden, diepe aplasie. Gelukkig nog geen koorts, dus in ieder geval vandaag nog thuis.
Het zou mooi zijn als Ilse het deze keer thuis kan uitzieken, maar daar gaan we zeker niet van uit.
Geef een reactie