Gisteren om 14:00 uur arriveerden Ilse en mamma in het ziekenhuis.
Eerst een scan van het geopereerde been laten maken, daarna de porth-a-cath laten aanprikken.
Dat ging niet helemaal goed. Er kon wel chemo door gegeven worden, maar er kon niets uit worden gehaald (bloed afname).
Dat duidt op een verstopping, en artsen maken zich daar snel zorgen over, het is immers het belangrijkste gereedschap voor de toediening van chemo, en de verwachting is dat als er niets meer uit gehaald kan worden, de andere kant op ook verstopt gaat raken.
Eerst maar de chemokuur beginnen, en daarna het probleem proberen op te lossen.
De kuur ging als de andere keren, moe, misselijk, ellendig.
Het was een onrustige nacht met een hondsberoerde Ilse, met daarnaast een wakker liggende pappa die zich ernstig zorgen maakte over het probleem met de porth-a-cath (pac).
De volgende ochtend was de chemokuur klaar en werd het probleem met de pac aangepakt.
Eerst een echo van de ader in de hals waar de lijn van de pac doorheen loopt, om te kijken of er bloedstolsels zaten.
Die zaten er gelukkig niet, opluchting.
Terug naar de afdeling.
Daar werd de pac volgespoten met een soort van schoonmaakmiddel, 2 uur laten zitten.
Na 2 uur zat de pac nog net zo verstopt als daarvoor, poging mislukt.
Weer een echo maken, deze keer van de omgeving van het hart, om te kijken of daar soms stolsels de boel tegen hielden. Alles stroomt zoals het moet stromen bij het hart.
De volgende stap is een nare stap.
Dan moet er een intensieve 12 uur durende schoonmaakbeurt plaatsvinden, een enorme uitputtingsslag voor iemand die net een forse chemokuur voor haar kiezen heeft gekregen.
Pappa gaf aan dat dit niet het goede moment voor die behandeling was. Het verplegend personeel was het daar mee eens, na overleg werd besloten om dit aanstaande vrijdag te laten plaatsvinden.
Inpakken, pac afkoppelen, en naar huis.
Op het laatste moment wilde de verpleegkundige nog een laatste ultieme poging wagen.
Er werd een spuit op geschroefd, zonder veel moeite kon ze bloed ophalen, het onvoorspelbare ding had op het allerlaatste moment besloten om het weer te gaan doen, enorme opluchting, afspraak van vrijdag is geannuleerd.
Orthopeed B. heeft zich vandaag ook nog laten zien, en vertelde de uitslag van de scan.
Er is groei te zien van haar nieuwe bot.
Het is nog niet vast gegroeid, maar het is wel vast aan het groeien, goed nieuws.
Nu weer lekker thuis, afwachten wat voor bijwerkingen zich nu weer zullen aandienen, nog even volhouden.
Geef een reactie