Ondanks dat Ilse de afgelopen week tamelijk soepel heeft doorgebracht, merken we toch duidelijk dat de chemokuren nadrukkelijke sporen achterlaten.
Vroeg opstaan is nooit een hobby van Ilse geweest, nu is het heel normaal dat ze rond het middaguur heel langzaam wakker gaat worden.
Vroeger wakker worden is momenteel echt geen optie.
En als ze dan wakker is, dan is ze regelmatig misselijk, ook nu nog, vlak voor haar volgende kuur.
Dat is nieuw, dat hebben we nog niet eerder meegemaakt.
Als Ilse dan eenmaal op gang is gekomen, zo tussen 1 en 2 uur in de middag, dan is ze niet meer te stoppen, dan is er niets meer aan de hand, vol eetlust, energie en vrolijkheid.
Nog 2 maanden….
Het was dus zeker geen nare week, die laatste week voor aanvang van het nieuwe schooljaar.
Uiteraard is er weer flink geoefend, de fysiotherapeute is tevreden.
Gisteren moest er weer bloed geprikt worden om te bepalen of de bloedwaarden goed genoeg waren voor de volgende kuur.
En weer niet, net als de vorige keer, de waarden zijn flink aan het stijgen, maar nog niet hoog genoeg.
Toch hebben we er weer het volste vertrouwen in dat het voor die tijd goed gaat komen.
De afspraak voor aanstaande dinsdag blijft dus gewoon staan, vlak voor de kuur nog even bloed prikken, en starten maar weer.
Dat Ilse op dinsdag ipv maandag gaat kuren is op haar eigen verzoek.
Ze wil dolgraag de eerste schooldag meemaken, daar zijn wij het helemaal mee eens.
Groep 8 al weer, in alle opzichten zal dit een memorabel jaar worden.
Geef een reactie