We merken heel goed dat Ilse al heel lang forse chemokuren ondergaat.
Balanceren op de grens, dat is wat ze nu aan het doen is, balanceren op de grens van wat een lichaam kan hebben.
Deze week waren de effecten van de chemo sneller merkbaar dan ooit. Vanaf halverwege deze week spugen, spugen in het ziekenhuis, spugen in de auto, overdag spugen, ’s nachts spugen.
Het is niet alleen maar fijn dat ze nog maar 1 zware kuur moet, het is inmiddels noodzakelijk dat het binnenkort de laatste zware kuur is.
Die laatste zware kuur start pas op 30 juni. Een welkome pauze. 2 weken extra tijd, 2 extra goede weken.
Omdat Ilse op zeilkamp gaat in Friesland, begint haar laatste kuur 2 weken later. Dat is een beslissing waar oncoloog M. voor de volle 100% achter staat. Als oncoloog M. het goed vindt, dan hebben wij er ook vertrouwen in. Wij hebben oneindig veel vertrouwen in oncoloog M.
Op dat zeilkamp zullen haar fantastische verpleegkundige I, en geweldige pedagogisch medewerkster A. aanwezig zijn. Zij zijn allebei leuk, heel erg goed, en een beetje gek.
Zonder problemen dragen wij Ilse voor de hele week aan hun over, ze gaat het geweldig krijgen.
De komende week zal wellicht de zwaarste zijn van dit jaar tot nu toe.
Daarna volgen een paar prachtige weken.
We gaan er een mooie zomer van maken.

Geef een reactie