Ondanks die rottige gipsbroek, is het toch weer gelukt om een paar fraaie dagen te beleven.
Afgelopen vrijdag zijn we, in de namiddag, samen met een goede vriendin van Ilse, naar het Flevo-ziekenhuis gewandeld.
Daar stond een indrukwekkende stoet van brandweerauto’s, ambulances en politieauto’s op ons te wachten. Nadat iedereen was ingeladen reden we, onder begeleiding van motoragenten, met luide sirenes en zwaailichten, naar Artis.
Dat was een prachtige ervaring.
Heel veel mensen stonden aan de kant van de weg te zwaaien en te klappen, dat doet je echt wel wat.
Toen we bij Artis waren aangekomen, lag de rode loper voor ons uit.
Er was van alles georganiseerd; dieren voederen, kuikentjes, ratjes, muisjes, en
een enorme kip vasthouden, leuk!
De bestuurder van de ambulance was zo vriendelijk om ons keurig thuis af te leveren, een top avond!
Zaterdag hadden we als doel om Ilse in onze auto te krijgen.
Dat is gelukt, het viel niet mee, maar uiteindelijk zat ze er in.
Het was prachtig weer, in de auto hebben we oom, tante en de 2 neven gebeld, en afgesproken in Wijk aan Zee.
Daar hebben we heerlijk langs het strand gewandeld met de hond, en gevliegerd.
Aan het eind van de dag op een terrasje plaats genomen, biertje, wijntje, sate, spareribs en gamba,s, het was een fantastische dag!
Zondag had Ilse voor ons een verrassing in petto.
Zonder dat wij het wisten, had ze gereserveerd bij het wokrestaurant.
Keurig gevraagd of het mogelijk was om met die enorme ligrolstoel daar een hapje te eten.
Alweer een leuke dag.
Gisteren is er in de klas van Ilse een beeldscherm en een camera geplaatst. Vanaf nu kan Ilse de lessen volgen vanaf huis.
Met een laptop kan ze de camera bedienen, ze kan alle uithoeken van de klas bekijken, inzoomen, uitzoomen, alles!
Met een headset kan ze met iedereen communiceren, en iedereen in de klas kan haar ook zien. Kadootje van de KPN, mooi initiatief!
Aan alles komt een eind, zo ook aan deze serie leuke dagen.
Vanmorgen om 08:15 stond er een ambulance voor de deur.
Deze keer niet om Ilse naar Artis te brengen, maar voor een gipswissel in het
AMC.
Eerst werd haar gipsbroek verwijderd.
Dat was een vreemde ervaring, na 5 weken ineens zonder gipsbroek.
De wond werd bekeken door orthopeed B.
Gelukkig, die ziet er prima uit.
De hechtingen mogen er nog niet uit, die mogen er pas uit na 2 weken.
Toen het nieuwe gips er omheen. De kleuren zijn: paars en roze.
Geen winnaar dus.
Eigenlijk is het niet helemaal eerlijk, Ilse was vanaf het begin af aan van plan om een paarse broek te nemen.
In de gipskamer is ze plotseling van gedachten veranderd.
De jury beraadt zich nog om uit de inzenders van de kleur paars, alsnog een krop sla te verloten.
In de gipskamer hebben ze enorm hun best gedaan om de nieuwe gipsbroek zo strak mogelijk aan te meten.
De man in de gipskamer adviseerde om kleine porties eten tegelijk te eten, anders gaat ie knellen, zo strak zit dat kreng.
We hebben definitief te horen gekregen dat ze hem in totaal 12 weken moet dragen, nog 7 weken.
Toen de gipsbroek eenmaal zat, is er nog een foto gemaakt.
Meteen daarna de foto samen met orthopeed B. bekeken.
Alles zit nog zoals het moet zitten.
De kans dat volgende week de nieuwe kuren van start gaan, wordt steeds groter.
Waarschijnlijk volgende week dinsdag een laatste check van de wond, en meteen hierna aanvang eerste preventieve kuur.
Dat gaat weer spannend worden.
Hoe zal Ilse gaan reageren op deze kuren, blijft de misselijkheid deze keer weg, zal ze weer koorts krijgen, en hoe zit het met de slijmvliezen?
Over een week of 2 zijn deze vragen beantwoord.
Natuurlijk hopen we dat het allemaal heel anders, beter, zal gaan met deze nieuwe serie kuren.
Maar ook als dat niet zo is, redt ze het wel, dat vertrouwen hebben we wel.
Over een kleine 3 weken gaat Ilse een week op vakantie, zonder pappa en mamma, daar kijkt ze enorm naar uit, pappa en mamma niet.
Geef een reactie