Vorige week woensdag moest Ilse bloed prikken, volop in aplasie, maar wel stijgende waarden.
Woensdagavond kwamen 2 mensen van stichting Doe Een Wens op visite. Door heel veel vragen te stellen, konden zij een goed beeld krijgen van Ilse, als het goed is komt hier een op maat gemaakte verrassing uit voort, binnen 6 weken krijgen we te horen wat voor verrassing dit gaat worden.
Donderdag werd er een grote doos met cadeaus bezorgd door de overbuurjongen.
In die doos zaten cadeaus voor ons alle drie, voor iedere dag, van vrijdag tm dinsdag.
Bij die cadeaus zat een fraaie brief van de Sint en de pieten. De overbuurjongen wilde niet vertellen van wie het was, de overbuurvrouw ontkent iedere betrokkenheid. Niemand om te bedanken…
Veel, heel veel zichzelf wegcijferende, betrokken, behulpzame mensen om ons heen.
Vrijdagavond heerlijk uit eten geweest omdat we het vermoeden hadden dat Ilse op zondag (de standaard pre-chemo uit eten dag) doodmoe zou zijn. Zaterdag had Ilse een verjaardag, een slaapfeestje, zonder problemen volgehouden tot 3 uur in de nacht.
Ilse was een van de meisjes op die verjaardag, niet dat zieke kind, dat was mooi om mee te maken.
Zondagavond vroeg in bed, moe van het fantastische feestje.
Maandag bloed prikken, en in de middag naar school.
Op school heeft Ilse een prachtig “laatste kuur t-shirt” gekregen, met een mooie tekst van iedere leerling.
Voor de 14e keer op tijd voor de volgende kuur, bloedwaarden weer op peil, ongekend strak schema.
Zoals we het wilden, zo zal het gaan, klaar met kuren voor haar verjaardag. Dan gaat Ilse nog 1 keer door die helse chemo-molen, nog 1 keer aplasie, nog 1 keer moe, nog 1 keer misselijk, nog 1 keer smerige medicijnen, nog 1 keer die alles vernietigende rotzooi door haar aderen.
Hierna breekt er een totaal nieuwe fase aan.
Groei van de botten, hoofdharen, wimpers, wenkbrauwen, zelfvertrouwen, kracht en energie.
Langzaam zal de komende weken weer kleur op het gezicht gaan komen, zal ze langzaam afscheid gaan nemen van de chemo-look.
Morgen gaat mamma met Ilse en een paar dozen met taart naar het ziekenhuis, pappa blijft slapen, nog 1 keer.
Geef een reactie