De afgelopen week is Ilse haar energievoorraad drastisch toegenomen.
Dat is op alle fronten te merken.
De oude Ilse is weer aan het terugkeren, vrolijk, ondernemend en doortastend. Sinterklaas vieren met de familie kon weer gewoon, zonder op de klok te hoeven kijken.
Er zijn weer discussies over het tijdstip van naar bed gaan, zoals het hoort bij een kind van 11.
Afgelopen maandag moest Ilse vroeg op school zijn ivm surprises.
Dat ging goed, en het was meteen een goed moment om de omschakeling te maken naar vroeger opstaan.
Dat is gelukt, deze week zit Ilse om 09:15 in de klas.
We zijn er nog niet, maar het gaat wel hard.
Ook de fysiotherapie raakt in een stroomversnelling.
In zeer korte tijd kan Ilse zelfstandig opstaan, zelfstandig lopen met krukken, en zelfstandig gaan zitten.
Het looprek kan de deur uit.
Aanstaande maandag een intakegesprek met de revalidatie arts van De Trappenberg.
Dan gaan we weten hoe het revalidatie traject er verder uit gaat zien.
Op 20 december een scan van haar been, hopelijk krijgen we dan te horen dat de groei van het bot doorzet, en natuurlijk hopen we dan dat er gedeeltelijk belast mag gaan worden.
Positieve ontwikkelingen, daar gaan we er meer van krijgen.
Geef een reactie