Ilse is ziek, griep, keelpijn, hoofdpijn, buikpijn, koorts. Griep is niet erg, griep gaat over.
Bij ons brengt griep nog iets extra’s. Griep brengt herinneringen bij ons boven, veel herinneringen, nare herinneringen. Dat simpele griepje maakt van alles los, de aanblik van een zieke dochter in bed brengt dat machteloze verdrietige gevoel weer even terug.
Ik blader terug in het blog, 5 jaar terug.. Zo lang geleden is het deze maand, 5 jaar geleden de verschrikkelijke boodschap.
December 2010:
Om 9.45 in het AMC. Enorm goed opgevangen door orthopeed B. 10 minuten na aankomst vallen de woorden kwaadaardige tumor, chemotherapie en kanker. Ilse hoort het aan, realiseert de impact, en besluit onmiddellijk om er voor te gaan. Pappa en mamma zijn verdoofd. Wederom een röntgenfoto, en weer terug naar dokter B. Een nieuwe bevestiging. Hierna een longfoto, CT scan, bloedonderzoek en MRI scan.
De arts meldt dat dit soort tumoren als eerste uitzaaien naar de longen. De longen zijn schoon. Verdriet en blijdschap op hetzelfde moment. Aan het eind van de dag gaat Ilse naar afdeling anesthesie, voorbereidingen voor een operatie aanstaande maandag. Zonder 100% zekerheid over uitzaaiing gaan we het weekend in.
December 2011 klaar, geen kanker meer, geen operatie meer, ons leven draaide toen om herstel, sterker worden, revalideren:
Sinds enkele dagen hebben we ook veel meer vertrouwen in het herstel van het gehavende been. Ilse mag een beetje belasten, en dat doet ze. Binnenshuis worden er steeds grotere afstanden afgelegd op krukken. Heel apart om te zien dat het been weer belast wordt voor het eerst in een jaar tijd. In alle opzichten is Ilse weer op de weg terug, terug naar een normaal leven, terug naar het leven van een normale tiener, het leven waar ze zo naar verlangt. Kerst 2011 is beter dan kerst 2010, veel beter.
December 2012, Alles leek goed te zijn, Ilse had een pittig revalidatie-jaar achter de rug, het ging de goede kant op:
We zijn ontzettend blij en dankbaar dat we nu kunnen zeggen dat Ilse beter is, dat ze genezen is, dat ze weer gezond is.
Een jaar later was het weer mis, goed mis, in oktober 2013 heeft Ilse in serieus kritieke toestand gelegen.
In december 2013 was de periode van bestralen net afgerond, en zat ze wederom middenin intensieve chemotherapie:
Gisteren de laatste dag van kuur nummer 3. Gisteren het begin van de onvermijdelijke, meedogenloze bijwerkingen van het genezende gif. Het begon overdag in het ziekenhuis, en zette zich gestaag door in de loop van de dag. De komende 7 dagen zullen afwisselend vervelend, pijnlijk, vermoeiend en redelijk zijn.
In december 2014 was er weer voorzichtige hoop, de zware chemokuren waren klaar, het was gegaan zoals we hoopten dat het zou gaan. Ilse slikte toen alleen nog chemopillen, ook niet leuk, mede omdat haar lichaam flink verzwakt was, maar minder heftig dan de periode daarvoor.
We waren op dat moment vastberaden:
We zijn vastberaden om Ilse afscheid te laten nemen van de chemo, om Ilse weer helemaal gezond te laten worden, om Ilse een mooi lang leven te laten leiden, om Ilse al het geluk dat haar toekomt te geven, om haar dat te geven waar zij recht op heeft.
Wij zijn er van overtuigd dat onze vastberadenheid gegrond is. Ilse is nu genoeg gekwetst, genoeg gepijnigd, haar geduld is nu voldoende op de proef gesteld, nu is het haar beurt, nu mag Ilse bepalen hoe haar leven eruit ziet.
En nu is het alweer december 2015, 5 jaar later, feitelijk 5 rottige jaren van pijn, verdriet, ellende, onzekerheid en angst, heel veel angst. En die angst, die angst voor de terugkeer van het verschrikkelijke monster, die is nu voorzichtig aan het afnemen.
De hoop die we nu hebben is geen valse hoop, maar gegronde hoop, onderbouwde hoop, terechte hoop. Het kansje dat we hadden is een grote kans geworden, een grote kans op een definitief kankervrije toekomst.
Omdat het monster nu al zo lang weg is, is het reëel te denken dat hij wegblijft, dat hij definitief verslagen is. En iedere nieuwe dag dat het monster weg blijft, groeit die kans.
Daarom is vandaag altijd beter dan gisteren, en morgen altijd beter dan vandaag, griep of niet.
Geef een reactie