Vorige week donderdag kregen we een telefoontje van stichting Doe een wens. Uit het gesprek met hen, dat we een week of 6 geleden met ze hebben gevoerd, was een duidelijke wens naar voren gekomen.
Een gigantische verrassing is ons deel…………………………………………..
We gaan op reis, op een moment dat het kan, dat het verantwoord is, dat Ilse er ook daadwerkelijk van kan genieten.
Curacao wordt de bestemming, zwemmen met dolfijnen, geweldig!!!
Afgelopen zaterdag het uitgestelde slaapfeestje.
De dames hebben zich geweldig vermaakt met films en popcorn, om 04:00 uur vonden pappa en mamma het tijd om te gaan slapen.
Vandaag een spannende dag.
Vanmorgen naar school, vanmiddag naar het AMC.
Eerst een foto laten maken van haar rechter bovenbeen, daarna 1,5 uur wachten in de wachtkamer van orthopeed B.
Ondanks alle spannende dingen van het afgelopen jaar, toch weer met kloppend hart zijn kamer binnen.
Eerst werd de hefbeweging van de voet besproken.
Ze is niet in staat de voet omhoog te trekken, Orthopeed B. had tot nu toe hoop dat dit goed zou komen.
Het gaat nu echter wel erg lang duren, de kans dat het nog goed gaat komen is aan het slinken.
Op zich geen groot probleem, dat kan opgelost worden met een peroneusveer .
Dan het heupgewricht.
Het heupgewricht wordt enigszins gehinderd in de doorbloeding.
Het kan zijn dat dit op latere leeftijd gaat resulteren in versnelde slijtage van het heupgewricht, waardoor een heupprothese noodzakelijk zal zijn. Toekomstverhalen waarvan we niet weten of het daadwerkelijk een gevaar gaat worden.
Het heeft dus geen zin om ons daar nu druk over te maken, we hebben er geen invloed op, we kunnen er niets aan doen om het te voorkomen, en het is nog ver weg, we nemen het dus voor kennisgeving aan, en gaan verder.
Dan het goede nieuws!
Er is duidelijk op de foto van vanmorgen te zien dat het bot aan het vastgroeien is.
Zowel aan de onderkant bij de knie, als bij het heupgewricht, is de scherpe afscheiding tussen het oude en het nieuwe bot verdwenen, het is inmiddels mooi in elkaar aan het overvloeien.
Dat is het signaal voor de volgende fase, voorzichtig belasten.
Vanaf nu mag er druk van maximaal 10 kilogram op het bot uitgeoefend worden, dat wordt de komende 2 maanden uitgebouwd tot 20 kilogram. Ook mag Ilse vanaf nu gewoon weer, met brace om, op de wc plaatsnemen, dat is gigantische winst!
De brace mag nu ook wat vaker af, als ze in de rolstoel of de bank zit, hoeft dat inmiddels toch wel irritante ding niet meer om, nog meer winst!
Het is ook de bedoeling dat ze zich intensiever op haar krukken gaat verplaatsen, de rolstoel moet niet meer haar standaard vervoermiddel zijn, daar gaan we vanaf nu hard aan werken.
Vanaf volgende week gaat het revalidatie-traject ook uitgebreid worden.
Buiten de fysiotherapie aan huis, zal ze ook 2 keer per week, zonder brace, gaan zwemmen onder begeleiding van een fysiotherapeut.
Mooi dat er progressie is, Ilse zal hard moeten werken, maar het resultaat zal fantastisch zijn, 2012 wordt het jaar van de herwonnen mobiliteit, de tumor heeft haar niet klein gekregen, de tumor zal haar geen blijvende beperkingen opleveren, sterker dan ooit zal ze hier uitkomen.
Een kind van 11 dat bewezen heeft weerstand te kunnen bieden aan zo goed als alle verschrikkingen waar een mens in zijn of haar leven tegen aan kan lopen, supertrots op onze kanjer!
Geef een reactie