Afgelopen zaterdag begon Ilse echt ziek te worden.
De misselijkheid nam fors toe, extreme vermoeidheid zorgde ervoor dat Ilse slapend de dag doorkwam, en als ze wakker was, voelde ze zich doodziek. Ook heeft ze inmiddels onvoorstelbaar veel pijn in haar slokdarm, waardoor vast voedsel eten onmogelijk is.
Zondag werd dat allemaal nog een stukje heviger, toen kwamen de wondjes in haar mond ook weer terug…
Op zondag het ziekenhuis gebeld, recept tegen misselijkheid door gefaxed naar de apotheek.
Medicijnen hielpen niet.
Inmiddels was Ilse dusdanig verzwakt, dat ze niet meer in staat was om zich zelf voort te bewegen op haar krukken.
Maandagochtend: koorts.
Ziekenhuisopname, antibiotica, en een bloedtransfusie.
De antibioticakuur is op maandagochtend gestart, en van maandag op dinsdagnacht heeft ze de bloedtransfusie gekregen.
Gisteren een gesprek met Oncoloog M.
Oncoloog M. schrijft haar medicijnen voor, en volgt het verloop op de voet, zowel thuis als in het ziekenhuis.
Oncoloog M. is tevreden met de manier waarop de behandeling momenteel verloopt.
Dit is de manier waarop deze kuur normaal gesproken verloopt, dit is wat we kunnen verwachten.
Mamma durfde de vraag te stellen die pappa en Ilse niet durven te stellen.
Mamma durfde te vragen of het nu nog mogelijk was dat er alsnog uitzaaiingen zouden kunnen ontstaan tijdens de behandeling. Het antwoord was kort en bondig: nee, dat is nog nooit voorgekomen bij deze
kuur, met deze tumor.
Pappa moest weer is huilen.
Dankzij mamma hebben we toch nog een positief geluid gehoord de afgelopen dagen.
Vandaag was Ilse, dankzij de bloedtransfusie, iets minder moe.
Ook de draaierigheid en dat extreem verzwakte gevoel is verdwenen.
De koorts is er nog steeds, evenals de misselijkheid, pijn in haar mond, pijn in haar slokdarm.
Ilse is 2 kilo afgevallen.
Vandaag is de dietiste langs geweest.
Om op gewicht te blijven, moet ze minstens 5 nutridrinks per dag opdrinken. Ilse ziet dat als een onoverkomelijke hobbel, een sonde in haar neus voor de voeding wil ze absoluut niet.
Wij gaan haar zo veel mogelijk proberen te helpen om haar de komende dagen
toch die 5 drankjes te laten opdrinken.
De komende week zal Ilse nog in het ziekenhuis verblijven.
Het gaat zwaar worden voor ons meisje, maar ze gaat zich ook hier weer doorheen slaan.
Oncoloog M. heeft er vertrouwen in, dus wij ook.
Geef een reactie