Wat we dachten dat onmogelijk was, bleek inderdaad onmogelijk.
Vanmiddag gingen Ilse en pappa met hun koffertje naar het AMC.
Gelukkig had mamma met een vooruitziende blik het koffertje al ingepakt, als
pappa dat had moeten doen, was er vast van alles vergeten.
Ilse gaat hopelijk 3, maar wellicht 5 dagen antibiotica krijgen.
Vanavond krijgt ze een bloedtransfusie om de hoognodige rode bloedcellen weer op peil te krijgen.
Geen verrassing, wel vervelend.
Ilse heeft al snel een soepele omschakeling naar vloeibaar voedsel gemaakt. Ze werkt zich voortvarend door de noodzakelijke nutridrinks heen.
Zonder morren, zonder klagen, zonder zeuren.
Wat een mazzel hebben wij met zo’n dochter.
Geef een reactie