Afgelopen vrijdag dreigde een enigszins verstopte port-a-cath toch nog roet in het eten te gooien.
Na het doorspoelen op donderdag liep het nog niet helemaal goed door. Op vrijdag nog een keer doorspoelen, hierna was het probleem opgelost, Ilse kon naar huis.
De kanjerketting is inmiddels gegroeid tot 140 centimeter.
Vrijdag was Ilse nog steeds behoorlijk in aplasie, maar tot onze stomme verbazing waren haar slijmvliezen zich al aan het herstellen.
Vrijdagavond begon Ilse weer brood te eten, iedere keer weer een mooi moment.
Zaterdag moest de wekker worden gezet.
Zaterdag mocht Ilse op het vliegveld in Lelystad een vlucht maken met een klein vliegtuigje, georganiseerd door de stichting hoogvliegers.
Ilse mocht van het begin tot het eind zelf het vliegtuig besturen, ze vond het fantastisch!
Na de rondvlucht zijn we nog even door het Aviodrome gelopen, en aan het eind van de middag naar Oma haar verjaardag.
Een leuke dag met prachtig weer.
Het herstel heeft zich doorgezet, alle pijnen zijn verdwenen.
Deze keer was Ilse later in een dip, en kwam ze er eerder uit.
Waar wij bang voor waren; dat het iedere keer erger zou worden en langer zou duren, is dus gelukkig niet waar.
Chemokuren zijn onvoorspelbaar, iedere keer weer een verrassing hoe het nu weer loopt, deze keer was het een enigszins positieve verrassing.
Zo direct komt een vriendinnetje op bezoek, gezellig!
.
Geef een reactie