Woensdag is Ilse voor de zekerheid nog een dagje thuis gebleven, maar heeft zich de hele dag prima gevoeld.
Donderdag was het een moeizame start, in de loop van de ochtend ging het steeds beter, in de middag naar school geweest.
Vandaag werd ze overvallen door kortstondige misselijkheid, extreme vermoeidheid, beginnende pijn in keel en slokdarm.
Vanmorgen bloed prikken; diepe aplasie.
Op korte termijn zullen de symptomen ongetwijfeld heftiger worden.
Risico op koorts en daardoor ziekenhuisopname is momenteel hoog.
Ook deze keer zal Ilse niet ontkomen aan de dipweek.
We weten inmiddels wel dat deze komende gitzwarte week opgevolgd zal worden door een periode zonder pijn en medicijnen.
De kwade en goede cellen krijgen momenteel een flinke dreun.
De goede cellen herstellen zich weer, en de kwade cellen worden voorgoed uitgeschakeld.
Helaas is dit de enige manier om het monster uit te drijven, radicaal maar effectief.
Na die week hebben we enorm behoefte aan goed nieuws.
Op dat goede nieuws zullen we nog even moeten wachten.
Dat goede nieuws zal voortvloeien uit de MRI scan op vrijdag 11 maart, dat weten we zeker.
Geef een reactie