Ilse is drie dagen achter elkaar naar school geweest.
Dat ging best goed, regelmatig rusten, maar ze hield het prima vol.
Wel heeft ze last van een pijnlijke keel, en wondjes in haar mond, die ook
behoorlijk pijnlijk zijn.
Bekend gevolg van chemo.
Ze weet dat eten nu super belangrijk is, en daarom slaat ze zich met veel pijn en moeite heel dapper door de maaltijden heen.
Op dit moment is Ilse de baas van de keuken.
Zij mag bepalen wat er op tafel komt.
Gisteren bloed prikken, dit is inmiddels geen uitdaging meer, er zijn grotere hobbels genomen de afgelopen weken.
Dit tussentijdse bloedonderzoek is om de bloedwaarden van Ilse te controleren. Ze zit in de aplasie fase, te weinig witte bloedcellen.
Die heb je nodig om dreigende infecties de kop in te drukken. Dus: verminderde weerstand.
Voorzichtig zijn met voedsel, en zieke mensen in de buurt.
Ilse weet het, accepteert het, past zich aan, en gaat door.
Wat een heldin.
Deze fase gaat ze weer uitkomen.
Het lichaam moet dit zelf gaan oplossen, en we gaan er vanuit dat de keelpijn, pijn in haar mond en vermoeidheid ook minder gaan worden na het herstel van de witte bloedcellen.
Morgen zijn we weer een dag dichter bij genezing!
Geef een reactie